“Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης ήταν απόγονος γνωστής και εύπορης οικογένειας προεστών της Μάνης. Γεννήθηκε στην Τσίμοβα (Αρεόπολη) το 1773 (κατά άλλη εκδοχή το 1765) και ήταν ο πρωτότοκος υιός του Πιέρρου Μαυρομιχάλη και της Αικατερίνης Κουτσογρηγοράκου. Νυμφεύθηκε την Άννα Μπενάκη, αδελφή του προεστού της Καλαμάτας, Παναγιώτη Μπενάκη, και απέκτησε πέντε υιούς, τον Ηλία, τον Αναστάσιο, τον Γεώργιο, τον Ιωάννη και τον Δημήτρη.
Κατά τη διάρκεια του διωγμού των κλεφτών του Μοριά, ο Πετρόμπεης ανέλαβε να φυγαδεύσει πολλούς κλεφταρματολούς στα Επτάνησα και προοδευτικά συνδέθηκε πολιτικά με τη Γαλλία, θεωρώντας ότι, μέσω αυτής της συμμαχίας, οι Έλληνες θα απελευθερώνονταν από τον οθωμανικό ζυγό. Το 1814 διορίστηκε από την Υψηλή Πύλη Μπέης (διοικητής) της Μάνης. Τον Αύγουστο του 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Καλαματιανό έμπορο Κυριάκο Καμαρινό, ενώ βρισκόταν στις Κιτριές Μεσσηνίας. Κατά τη μύησή του προσέφερε 1000 γρόσια υπέρ σκοπών της Εταιρείας και υποσχέθηκε να καταβάλει ακόμα 5.000 γρόσια και «είκοσι χιλιάδες οπλοφόρους, (…) όλους προθύμους με την ιδίαν τους ζωήν, πλήν πτωχούς και αξίους ελέους(…)». Την 1η Οκτωβρίου του 1819, οι ισχυρές οικογένειες της Μάνης (Μαυρομιχάληδες, Γρηγοράκηδες και Τρουπάκηδες) υπέγραψαν το «Σύμφωνο των Κιτριών» και συμφώνησαν «με την δύναμιν των ρηθέντων φοβερών όρκων να βασιλεύη εις το εξής εις τα σώματα μας μια ψυχή, μια συμπνοία, μια θέλησις και να μη δύναται ποτέ κανένα εσωτερικόν αίτιον να διασείση ή να αδυνατίση ένα τοιούτον ιερό δεσμό.».
Στις 17 Μαρτίου 1821 η Τσίμοβα (Αρεόπολη) της Μάνης κήρυξε την Ελληνική Επανάσταση. Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, επικεφαλής 2.000 ενόπλων, κατευθύνθηκε στην Καλαμάτα, όπου ενώθηκε με τις δυνάμεις των οπλαρχηγών της Καρύταινας και υποχρέωσε τον βοεβόδα της Καλαμάτας, Σουλεϊμάν Αγά Αρναούτογλου, να παραδώσει την πόλη στις 23 Μαρτίου του 1821. Δύο ημέρες αργότερα συγκροτήθηκε η Μεσσηνιακή Γερουσία, το πρώτο διοικητικό όργανο της Επανάστασης, στην οποία διετέλεσε Πρόεδρος. Από αυτή τη θέση απηύθυνε το πρώτο πολιτικό και διπλωματικό κείμενο του Αγώνα, την περίφημη «Προειδοποιήσις εις τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς», γνωστοποιώντας την απόφαση του ελληνικού έθνους να αποτινάξει τον οθωμανικό ζυγό. Ακολούθησε η Συνέλευση στην Ι.Μ. Αγίου Νικολάου Καλτεζών και η ίδρυση της Πελοποννησιακής Γερουσίας.
Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της πολιτικής της Επανάστασης και κατέλαβε σημαντικά αξιώματα. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Βουλευτικού στην Α΄Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου το 1821, Πρόεδρος της Β΄Εθνοσυνέλευσης του Άστρους και Πρόεδρος του Εκτελεστικού της Προσωρινής Διοικήσεως το 1823. Παράλληλα, συμμετείχε σε σειρά πολεμικών αναμετρήσεων στην Πελοπόννησο και διακρίθηκε κατά την Πολιορκία της Τριπολιτσάς και στις στρατιωτικές επιχειρήσεις για την αντιμετώπιση του Μαχμούτ Δράμαλη Πασά. Το 1822 συμμετείχε στην εκστρατεία των προκρίτων στη Στερεά Ελλάδα και έλαβε μέρος στην Α΄Πολιορκία του Μεσολογγίου. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου διατήρησε ουδέτερη στάση. Το 1825 οργάνωσε την άμυνα της Μάνης και κατάφερε να αποτρέψει την κατάληψή της από τον τουρκοαιγυπτιακό στρατό του Ιμπραήμ Πασά.
Το 1827 αποδέχθηκε την εκλογή του Ιωάννη Καποδίστρια, ως Α΄Κυβερνήτη της Ελλάδας, από την Γ΄Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας και το 1828 διορίστηκε μέλος της Προεδρίας του «Πανελληνίου» και της Γερουσίας. Η οικογένεια Μαυρομιχάλη ήρθε σε ρήξη με τον Καποδίστρια και διαφώνησε με την πολιτική του. Την άνοιξη του 1830 ο Τζανής Μαυρομιχάλης, αδελφός του Πετρόμπεη, παρακίνησε στάση κατά του Κυβερνήτη στη Μάνη και ο Πετρόμπεης συνελήφθη στην προσπάθειά του να διαφύγει στη Ζάκυνθο. Η σύγκρουση των οικογενειών κορυφώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1831, όταν ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος Μαυρομιχάλης, αδελφός και υιός του Πετρόμπεη αντίστοιχα, δολοφόνησαν τον Ιωάννη Καποδίστρια έξω από τον Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο. Ο Πετρόμπεης θα αποφυλακιστεί τον Μάρτιο του 1832 κατά διαταγή του Β΄Κυβερνήτη της Ελλάδας, Αυγουστίνου Καποδίστρια.
Μετά την άφιξη του Όθωνα, διορίστηκε Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Επικρατείας. Κατά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843 υποστήριξε την παραχώρηση Συντάγματος και αργότερα εξελέγη γερουσιαστής. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 Ιανουαρίου του 1848 και κηδεύτηκε με τιμές αντιστράτηγου.”